Ik kwam een mooie actie tegen. Geen arbeidsmarktcommunicatie, maar wel een mooi voorbeeld van moderne communicatie.
In verband met de vele gestrande reizigers op Europese vliegvelden, heeft Lonely Planet tijdelijk 13 iPhone-stadsgidsen gratis in de aanbieding. Zoals een Lonely Planet medewerker op een forum zegt: ‘If you’re having an unexpected holiday in Europe, hope these help!’
Natuurlijk een mooi gebaar van de uitgever naar alle gestrande reizigers. Maar het is meer.
Je moet eens op deze pagina van Blogpulse kijken hoeveel er ineens online over Lonely Planet wordt gesproken.
Als modern merk moet je ‘part of the conversation’ worden. Dit vind ik een mooi voorbeeld hoe je dat kan realiseren.
Wij werken al enige tijd voor de Gemeente Westland. Daarom kennen we de problemen van het imago dat werken in de tuinbouw heeft. Men denkt dat het simpel werk is, en dat het nu vooral uitbesteed wordt aan Polen, Roemenen en Bulgaren. Dat zou je ook denken als je alleen al naar de gespecialiseerde uitzendbureaus voor die nationaliteiten kijkt.
Maar werken in de tuinbouw is meer. Dat wordt ook duidelijk gemaakt door het Productschap Tuinbouw. Met een campagne en een site (gemaakt door N=5) wordt het de strijd om het imago te verbeteren vol aangegaan. Doelstelling van de campagne ‘It’s alive’ is blijkbaar vooral opvallen. Ik snapte echt helemaal niks van dit megalomane filmpje, en ik vond hem niet leuk ook. Maar ik ben te oud, geen doelgroep.
De site waar deze campagne naar verwijst is letterlijk een heel ander verhaal. Dit verdient een veel duidelijkere doorverwijzing. Daar wordt duidelijk gemaakt wat er allemaal mogelijk is in de tuinbouw. De zeer uitgebreide pre-loader doet al vermoeden dat er een flash-orgie aan het laden is. En dat klopt. Een complete tuinbouwplaneet. Erg mooi. Maar wel eenrichtingsverkeer. Mooie voorlichting, maar weinig interactief.
Nee, dit bericht is niet verkeerd terechtgekomen, het staat echt op deze blog. Want de oplossing voor de financiële crisis van Feyenoord ligt op de arbeidsmarkt: Feyenoord Werkt. Een uitzendbureau waar Feyenoord zijn naam aan verbonden heeft.
Wat is dit nou weer? Is de financiële nood bij de club zo hoog geworden dat de spelers bij moeten gaan klussen via dit uitzendbureau? Zo erg is het niet. Maar het scheelt niet veel. Wat is het dan wel? Eerlijk gezegd, geen idee. Ik zit er nu een dag naar te kijken en ik kan er werkelijk niets in ontdekken waarom ik er als bedrijf of als werkzoeker gebruik van zou maken. Behalve de clubliefde. En die proberen ze uit te buiten. Want als je de site bekijkt, is het financiële aspect erg belangrijk. 50% van de winst van het uitzendbureau gaat naar de club. Verder staat er op de site ook dat het idee is ‘ontstaan uit een combinatie van de maatschappelijke doelen die zijn gesteld en een extra mogelijkheid om inkomsten voor de club te genereren.’
Ik denk dat dit een idee is van een commerciële afdeling die hele rare sprongen maakt om maar ideeën te lanceren die geld op kunnen leveren. In het verleden is er al heel veel verzonnen, in het kader van ‘Laten we het logo van de club erop plakken, dan gaan de fans vanzelf gebruiken.’
Ik ben geen profeet, maar ik denk dat dit geen succes gaat worden. Volgens mij weten Feyenoord supporters als geen ander dat je de club niet te veel moet vertrouwen als het gaat om (financiële) zaken op langere termijn. En om daar nou je baan aan toe te vertrouwen? Misschien is het volgende wel een Feyenoord-hypotheek? Bestaat de Feyenoord-bankrekening trouwens nog?
Zelf denken ze er trouwens anders over, want ze melden dat “Als de doelen worden behaald, zal het gaan om ten minste enkele tonnen per jaar.’
PS: Recruitment Matters schrijft er ook een positief beschouwend stukje over
Na mijn bezoek aan het career-event met Anne-Sophie in de Jaarbeurs Utrecht, was ik erg benieuwd wat de Nationale Carrière beurs in Amsterdam RAI me te bieden had. In ons vorige blogstuk zijn onze bevindingen te lezen. Wat ik van de carrierebeurs in Amsterdam Rai voornamelijk wilde weten, was of de sfeer daar ook zo positief was. Staat iedereen daar ook zo positief tegenover de crisis? En wat voor publiek komt er op af? Naast het feit dat de Carrièrebeurs groter, drukker en sfeervoller was dan het career-event was het publiek wel anders en waren er meer kritiekpunten waar het publiek ontevreden over was.
Het viel me meteen op dat de beurs veel groter en drukker was dan het career-event in Utrecht. De mensen die de beurs bezochten kwamen met twee uitgangspunten. Als eerste: de markt oriënteren op een zeer vroeg niveau, sommige studenten zaten nog niet eens in hun afstudeerfase. Daarnaast waren er ook veel mensen die kwamen om een baan te vinden en hun CV te laten checken bij het wederom druk bezochte CV checkpoint (zie vorig artikel).
Helaas was het vooral voor de financials lastig, er waren namelijk nog al wat vacaturestops, zo ook bij de ING. Er was maar een beperkt aantal banken, zo waren de grote banken als ABNAMro, Rabobank, ING en de Nederlandsche Bank wel aanwezig. Echter banken als Triodos, Bizner, Florius en nog een aantal waren afwezig. Mede hierdoor waren er een hoop meningsverschillen op de beursvloer, want voor de technici waren er genoeg banen en mogelijkheden, die er voor de financials niet waren.
Ook was het opvallend dat iedereen groeimogelijkheden binnen een bedrijf het belangrijkste vond. Kon een werkgever dit niet bieden dan was deze al snel niet meer aantrekkelijk. Er was ook te merken dat, ten opzichte van het career-event, er niet aan de bezoekers getrokken werd, dit keer lag het initiatief bij hen. Zij moesten zelf naar de bedrijven toelopen in plaats van andersom. Toch kon er gespropken worden van open sfeer en was iedereen bij elke stand welkom. Maar door de drukte was het wel lastig om in gesprek te komen met een standhouder of standmedewerker. De rest van dit item lezen »
Het is al weer even geleden maar op 26 februari 2010 vonden het Career event en de Masterbeurs 2010 plaats in de Jaarbeurs te Utrecht. Aan ons de taak, de twee stagiaires, om eens te gaan kijken bij deze twee events voor de PersoneelZaak. Met voornamelijk het doel, heeft studerend en startend Nederland last van de crisis? En heeft dit invloed op zijn/haar carrière? Ook hebben we een aantal do’s en dont’s op een rij gezet voor de werkgevers op een career event.
De eerste beurs die wij bezochten was de Masterbeurs. Een beurs waar veel hogescholen en universiteiten hun Master opleidingen komen promoten. Wat meteen opviel, waren de twee categorieën mensen die er rond liepen. Aan de ene kant, zij die hun Master al helemaal hadden uitgestippeld, maar toch noch even wat extra vergelijkingsmateriaal opzochten. En aan de andere kant, zij die nog geen idee hadden wat ze moesten doen na hun studie en oriënterend rondkeken. Dit kwam ook in de interviews duidelijk naar voren. De rest van dit item lezen »
Wat is het en wat kan het? Een korte intro, gepikt van het blog van Erwin Blom en vervolgens een filmpje met een redelijk treffende uitleg.
De inleiding van Erwin Blom: “Zo gaat het vaak: jaren wordt over een aanstaande ontwikkeling gesproken die maar niet wil komen. Hoelang hebben we niet gehoord dat mobiel internet de massa zou bereiken? En het gebeurde maar niet. Hoelang hebben we niet gehoord dat boeken net als muziek digitaal zouden gaan? En het gebeurde maar niet. Hoe lang hebben we de verhalen niet gehoord over de toekomst van op internet aangesloten apparaten (weet je nog, slimme koelkasten die melk bijbestellen als de voorraad op gaat?) ? En het gebeurde maar niet.
En dan opeens is het een werkelijkheid, is het een gegeven. Mobiel internet groeit als kool, de boekenwereld trilt op zijn grondvesten door de opmars van e-books en apparaten als de iPad. En de auto’s met internet aan boord komen uit de fabriek. The Internet Of Things wordt snel een feit. Wat dat is en wat dat kan betekenen? Ik heb het niet mooier uitgelegd zien worden dan in onderstaand filmpje”
Dan praat ik nu weer als mezelf, Jan Jaap Elenbaas, online producer bij De PersoneelZaak.
Voor mij is dit, onder andere, een antwoord op de vragen zoals: wat is de toekomst voor de iPhone (en andere mobiele devices/smartphones)? Wat kan er allemaal met Twitter (en soortgelijke diensten)? Wat is er zo handig aan het feit dat een computernetwerk over het elektriciteitsnetwerk van een huis kan lopen? Waarom zou je overal draadloos willen, moeten, kunnen zijn? En vele andere vragen.
De vraag blijft natuurlijk, wat kunnen WIJ hiermee? Waar liggen de kansen?
Eigenlijk doen we er binnen de BVH Groep al wat mee, kijk maar eens naar tijdreizen.nl (data van wegwerkzaamheden, realtime files, realtime treinreisinfo en ook bussen en trams gekoppeld voor een berekening en reisadvies).
Tenslotte kun je je als mens ook afvragen, of het nu allemaal wel nodig is. De energie die het kost, het gemak dat ons dommer maakt, etc. Mij fascineert het vooral, vanwege de techniek, de innovatie en de oneindig lijkende toepassingsmogelijkheden.
Hoe groot is de kans dat je jouw werkgever aan iemand anders aanbeveelt? En waarom zou je dat doen? In mijn vorige baan bij Buzzer heb ik me veel bezig gehouden met de psychologie achter het aanbevelen van producten en diensten. Waarom doen mensen dat? Inmiddels is daar veel onderzoek naar gedaan. De conclusies gaan vooral over status en anderen helpen.
Als het gaat om werving blijf ik me afvragen in hoeverre je theorie van het buzzen ook op een baan kunt loslaten. Zijn de twee genoemde drijfveren ook genoeg om werknemers actief te laten zoeken naar potentials? Het antwoord op deze vraag kent vele aspecten, die ik niet allemaal in één blogje kan behandelen. Daarom nu een eerste in een serie over het buzzen van een baan: matchmaking.
Eén van de interessante aspecten aan word-of-mouth is dat je boodschap vanzelf naar de juiste persoon gaat. Niet naar zoveel mogelijk mensen, maar naar zoveel mogelijk mensen voor wie de boodschap relevant is. Tuurlijk, je praat ook vaak over nieuwe producten tegen mensen in de omgeving die daar helemaal geen boodschap aan hebben (niet iedereen wil persé horen over die flitsende auto, dat blitse jurkje; laat staan het daarna gaan kopen). In dat geval heeft dat gepraat voornamelijk een sociale functie. Maar, over het algemeen zul je je enthousiasme over een product of dienst toch voornamelijk delen met mensen die er ook in geïnteresseerd zijn. Dat geeft namelijk veel meer voldoening.
Voorwaarde is dan wel dat je weet wat je moet vertellen en tegen wie. Het valt mij vaak op dat mensen ontzettend gepassioneerd zijn over hun eigen werk en de club waar ze dat voor doen. Niet zo gek, want hoe kom je anders de dag door. Dat enthousiasme is dus gekleurd. Omwille van je eigen motivatie (in de vergelijking met marketing doet dit fenomeen je denken aan cognitieve dissonantie). Maar goed, tegelijkertijd valt mij ook vaak op dat werknemers niet zo goed op hun netvlies hebben welk soort nieuwe mensen de organisatie eigenlijk nodig heeft. En, nog veel moeilijker (zeker als die potentiële kandidaten een heel ander vakgebied bekleden) om dan uit te leggen waarom ze vooral voor jouw organisatie moeten kiezen. Veel verder dan generieke kenmerken als “het is hier zo’n prettige werksfeer” en “je krijgt hier veel kansen” komen de meesten mensen die ik interview vaak niet.
Het is daarom heel belangrijk om goed na te denken over de wervingskracht van je eigen mensen. En vooral, wat hebben zij nodig om tegen de juiste mensen het juiste verhaal te vertellen. Bedenk: hoe wordt het leuk om op een verjaardag een enthousiast verhaal te vertellen? Naast pure informatie en instructie komt er vaak ook creativiteit bij kijken om medewerkers tastbare ‘conversation starters’ te geven. Een voorbeeld was de kit die wij ooit voor de Dienst Justitiële Inrichtingen maakten. Een soort spel, een testje, dat werknemers onder hun kennissenkring konden uitzetten. Afbeeldingen met situaties uit het gevangeniswezen met de vraag: wat zie je hier? Een test of je wel of geen Scherpe Blik hebt - het thema van de campagne. Ontzettend leuk en tegelijkertijd ook functioneel, selecterend zelfs. Vind je dit soort uitdagingen leuk? Dan is werken als bewaker/pedagogisch medewerker misschien óók iets voor jou.
Je helpt op die manier je eigen mensen om de kern van het werk over te dragen en ook nog eens om ze na te laten denken voor wie dit soort werk nu eigenlijk wat zou kunnen zijn. Dit was een relatief eenvoudig voorbeeld. Maar ook als je ervaren techneuten of financials zoekt, kun je een dergelijk mechanisme uitzetten waarbij je eigen mensen hun kennissen uitdagen een bepaald probleem op te lossen. Misschien presenteer je dit vraagstuk door middel van een serious game of een online wedstrijd via communities.
Laat je de ‘tools’ die je bedenkt ook nog eens aansluiten op een massamediaal campagnethema, dan heb je de winst van herkenbaarheid. Wat het nog leuker en makkelijker maakt voor werknemers om over het onderwerp te beginnen (”weet je wel, die campagne die we nu hebben over…”).
Voorwaarde is wel dat iedereen doordrongen is van wie er gezocht wordt. Maar dat is gewoon een kwestie van je ambities delen met je werknemers.
In de afgelopen weken heb ik onderzocht of we een Esprix-case konden schrijven voor een van de cases van onze klanten. Esprix beoordeelt net als de Effie effectiviteit, maar kijkt met name naar de invloed van communicatie op gedrag. Als je het meer dan 10 pagina’s tellende inschrijfformulier eens snel doorbladert valt een ding gelijk op. Je hebt onderzoek nodig en je moet meten. Kwantitatief onderzoek naar het imago van de werkgever voor en na de campagne.
Het aantal bezoekers op de site, het aantal sollicitanten, het aantal sollicitatiegesprekken en het aantal aannames. Je kunt het allemaal meten. Heel logisch eigenlijk. Alleen het valt mij elke keer weer op dat we in ons vakgebied niet zo van de cijfers zijn. En dat is jammer als je een Esprix-case wilt schrijven maar het is nog veel meer jammer als je als werkgever de cijfers helemaal niet hebt.
Ik vraag me dan ook af hoe je een goede businesscase kunt schrijven voor een wervingscampagne voor je eigen organisatie als je helemaal niet weet waar je nu ‘staat’ en waar je naar toe gaat. En zonder cijfers is het verder ook zo moeilijk om te bepalen of de aanpak nu wel of niet succesvol is geweest. In deze tijd waarbij elke euro meerdere malen wordt omgedraaid voordat hij wordt uitgegeven is het volgens mij belangrijk dat we duidelijk maken wat we willen bereiken met onze arbeidsdmarktinspanningen. En cijfers helpen daar enorm bij.
Dit is mijn derde artikel over effectiviteit en arbeidsmarktcommunicatie. Het eerste artikel ging over de SJP EffectiviteitsMagneet, het tweede over Doelstellingen.
(Ik ga aan het eind van dit artikel verwijzen naar een hilarisch filmpje. Dus lees vooral door. Maar ik moet eerst een inleiding geven.)
Doel van arbeidsmarktcommunicatie is om in beeld te komen bij je doelgroepen. Dat kan op vele verschillende manieren.
Een ervan is het organiseren van opvallende straatacties. Hiermee bereik je een kleine groep mensen. Maar PR kan voor extra bereik zorgen en Social Media moeten ervoor gaan zorgen dat mensen erover gaan praten in hun netwerk. Dat mag online, maar natuurlijk ook offline in social media als de kroeg of de vriendenkring.
Vorig jaar hadden we bijvoorbeeld de Gala-avond van de DKDB en het uitdelen van gouden horloges aan treinreizigers door REAAL Verzekeringen.
Geen AMC, maar een van de beste voorbeelden van de laatste tijd is de T-Mobile Dance in Liverpool Street Station. Goed georganiseerd, zag er geweldig uit, is onvoorstelbaar vaak bekeken. Past helemaal bij de regel ‘Life’s for sharing’. Een prachtcase.
Maar het is een dun lijntje waar je over loopt. Want bij dergelijke events geldt: ‘net niet helemaal goed is helemaal fout’.
Kijk namelijk ook maar eens naar onderstaand filmpje. Een poging tot een flashmob voor Dr. Pepper op de New York Stock Exchange. Het doet pijn aan je tanden hoe dit doodslaat.
Is het dan alleen maar leuk om naar een mislukking te kijken? Nou, dat vraag ik me af. Dit filmpje houdt mij namelijk nog steeds bezig. Eerst moest ik hardop lachen. En ik ging hem ook gelijk doorsturen naar mijn vrienden. Kortom, precies wat Dr. Pepper zou willen. Dus qua communicatiewerking is dit eigenlijk een prima voorbeeld. Misschien is dit wel een briljante actie van Dr. Pepper om bij heel veel mensen onder de aandacht te komen. Maar dit kan toch niet goed zijn voor het imago van Dr. Pepper? Ik ben in verwarring. Wie helpt mij?
Vorige week was Peter van Zijp een van de sprekers op het MWG-congres ‘Geen Lef. Geen lof”. Hij deed daar een oproep aan alle reclamemakers om te strijden voor integer reclame maken. Kernwoorden: respect hebben voor de ontvanger. Omdat Peter naast Reclameman van het jaar ook creatief directeur van De PersoneelZaak is, hoort dat bericht ook hier op onze weblog.
De tekst van de hele presentatie kun je bij ons opvragen. Hieronder staat een interview dat hij na zijn spreekbeurt heeft gegeven.
Hoe groot is de kans dat je jouw werkgever aan iemand anders aanbeveelt? En waarom zou je dat doen? In mijn vorige baan bij Buzzer heb ik me veel bezig gehouden met de psychologie achter het aanbevelen van producten en diensten. Waarom doen mensen dat? Inmiddels is daar veel onderzoek naar gedaan. De conclusies gaan vooral over status en anderen helpen.
