Berichttags ‘doelgroepen’

Van winst naar idealen

woensdag 17 februari 2010

colour

De focus op materiële groei van de laatste decennia heeft geleid tot verschillende crises. Het is dan ook tijd voor een hernieuwde focus. “De komende tijd(geest) zal zich afkeren van waarden als welvaart, prestatiedrang, hiërarchie, wedijver, geld en zelfverrijking. Waarden als welzijn, samenwerking, verantwoordelijkheid, eerlijkheid, delen en maatschappelijk belang komen centraal te staan.” Zo stelt Peter Heshof van Bloom in Second Sight. Hij pleit voor een verschuiving van winst als bestaansrecht naar bedrijfsidealen als uitgangspunt. Winst wordt dan een middel om het bedrijfsideaal te realiseren. Zo zie je dat de uitgangspunten van een organisatie dichter op de persoonlijke idealen van werknemers komen te liggen.

Heshof maakt dan ook de vertaalslag naar de werkvloer. Een inspirerend ideaal is in wezen het kloppende hart van een organisatie. Het is een passie die je met elkaar deelt, ongeacht je positie in de organisatie. “Vanuit het gedeelde ideaal gaan medewerkers niet alleen met meer motivatie en werkplezier aan de slag, ze zullen ook zelfstandiger en ondernemender gaan werken.” Een vooruitzicht dat goed aansluit bij de kwaliteiten en drijfveren van jongere generaties op de arbeidsmarkt.

Het wordt dan ook steeds belangrijker om een match te creëren tussen jouw ideaal en dat van je doelgroep. Mensen die zich aangetrokken voelen tot jouw bedrijfsideaal willen graag participeren, willen onderdeel zijn van jouw passie.

Een ideaal hoeft niet direct heel filantropisch te zijn, maar het is wel goed om het ideaal als uitgangspunt te hebben voor de maatschappelijke investeringen die de organisatie doet.  Het belangrijkste is, dat er in je ideaal een passie schuilt die relevant is voor je product. Een mooi voorbeeld is de missie van Akzo Coatings, die niet meer over verf verkopen gaat, maar over ‘bringing colour to people’s lives’. Werknemers verven hun werkruimte vol kleur en ze geven in de favela’s in Rio extra kleur en ze scholen werklozen om naar schilders. Hier kun je lezen over recente maatschappelijke projecten.

De komende jaren zullen de werkgevers die een duidelijk ideaal hebben benoemd, naar mijn verwachting schitteren in de lijstjes van favoriete werkgevers. Consequentie (of bijkomend voordeel)  is, dat je positionering als werkgever heel dicht bij de positionering van de organisatie, of het merk, an sich komt te staan. Immers, als je als organisatie hebt vastgesteld: “hier gaan wij voor” dan is de slag snel gemaakt naar de bijdrage die een professional aan dat hogere doel gaat bijdragen. Zolang dat hogere doel uniek, onderscheidend is, rest je als werkgever niks anders dan jouw unieke verhaal over te brengen op de doelgroep.

Het artikel in Second Sight is hier te downloaden: business as unusual

Recept voor jong talent: lef

dinsdag 2 februari 2010

no-guts-no-glory

In de functie van doelgroepstrateeg zet ik me er dagelijks voor in om dicht op de huid van uw doelgroep te komen. Zodat we communicatie kunnen maken die de doelgroep raakt. Gelukkig hoef ik dat niet geheel alleen te doen, want er zijn vakgenoten die zich specialiseren in bepaalde doelgroepen die hun kennis graag delen. Zo ook Anouk van der El van TryOut. Zij maakt een aantal keer per jaar een trendoverzicht met de laatste ontwikkelingen in de jongerenwereld op gebied van mode, muziek, creatie, opleiding & werk, games, mobiel en entertainment. In de laatste editie van dit overzicht, RecenTsie, staat een handige lijst met inzichten over jongeren en werk. Wat wij daar van vinden delen we dan weer graag met u.

Wat mij bijblijft na het lezen van de lijst met inzichten is dat we werkgevers met lef nodig hebben. Lef om vers talent de ruimte te geven. Want jongeren anno 2010 zijn positief, ondernemend, leren snel en hechten belang aan prestaties. Ik noem dat een Just Do It mentaliteit. Waarbij experimenten ook best wel eens kunnen mislukken. No pain no gain - om er nog maar eens bekende leus bij te halen. Voor jongeren is dat in deze tijden ook wezenlijk, want zekerheid krijg je niet op een presenteerblaadje. Je moet nu meer dan ooit laten zien wat je in huis hebt; dat doe je door initiatief te nemen, niet door heel lang na te denken over mogelijke scenario’s.

(meer…)

Versnipperd employer brand

maandag 25 januari 2010

faces-of-today-dec-161

Eén van de belangrijke trends van 2010 is een zoektocht naar onze identiteit en een nieuwe invulling van waar we voor staan. De crisis heeft namelijk de noodzaak gegeven onszelf opnieuw uit te vinden.

Ik verwacht dat dit personal branding in 2010 een  impuls geeft. In 2009 was het al een trend om te zorgen dat je online presence als professional in orde was. Boeken, coaches, workshops, online adviezen over do’s en don’ts; tips te over om te zorgen dat je online te vinden bent en ook inhoudelijk een goede indruk maakt.

In 2010 zet die trend zich voort; is het niet alleen al om het feit dat veel mensen noodgedwongen op zoek moeten gaan naar nieuw werk en op deze manier aan hun visitekaartje werken. En doordat we in de nasleep van de crisis nu eenmaal graag gaan nadenken over wie we zijn en waar voor willen staan. Bloggen, twitteren en actieve deelname in zakelijke communities zijn manieren om uiting te geven aan die behoefte.

Doordat veel mensen zich online als professional gaan presenteren, krijg je eigenlijk een vreemde situatie. Vroeger trad je zakelijk gezien naar buiten als het gezicht van het merk waar je voor werkt. Nu doe je dat nog steeds, maar breng je tegelijkertijd jezelf als persoonlijk merk naar buiten. In sommige gevallen hoeft dit helemaal niet erg te zijn en kan het persoonlijke merk van een werknemer het werkgeversmerk versterken (en andersom). Maar er zal een tijd komen dat bij het googelen van een werkgever, je meer persoonlijke statements tegenkomt van mensen die daar werken (hebben gewerkt), dan geregisseerde content vanuit het employer brand. Dat kan een versnipperd beeld van de organisatie opleveren.

Dat heeft consequenties voor de definitie van het employer brand. ‘Je mensen zijn je merk’ gaat dan niet meer alleen over de face-to-face contacten maar ook over het totaalbeeld dat het personeel van een werkgever gezamenlijk online achterlaat. Met elkaar bouwen zij een online footprint van het bedrijf. En dat kun je niet controleren. Misschien komt er dan een nieuwe functie op de HR afdeling: online footprint manager.

Zorg regio Haaglanden bundelt krachten

dinsdag 7 april 2009

zorgenwelzijnplein

In de regio Haaglanden hebben verschillende organisaties de krachten gebundeld om het personeelstekort aan te pakken.
Hiervoor hebben ze het Zorgenwelzijnplein gemaakt. Een website waar van alles te vinden is voor de verschillende doelgroepen. Jongeren, herintreders, ervarenen.
Ik begrijp de wens en noodzaak vanuit de organisaties om gezamenlijk het probleem aan te pakken.
Eerste probleem dat ze aanpakken, is de onduidelijkheid welke verschillende partijen er in de regio zijn. Helemaal opgelost krijgen ze dat niet, klik maar eens op het zorg-gebouw, dan zie je dat er in de regio Haaglanden alleen al 44 organisaties zijn die hier iets in aanbieden.
De aanpak lijkt een beetje op de begintijd van internet, toen waren er ook allerlei pleinen.
Het is een interessante poging. Ik kan nog niet helemaal inschatten of het ze gaat lukken. Maar het is zeker het bekijken waard.
Het artikel hierover in het AD staat hier.

Generation WE

woensdag 19 november 2008

GEN-WE Sphere

Indrukwekkend filmpje over de Amerikaanse jeugd die aan de noodbel trekt: http://gen-we.org/. Erg op z’n Amerikaans, maar (voor mijn gevoel) wel veelzeggend.

De millenials noemen zichzelf liever Generation WE. Er staat ook een volledig boek op de site over deze generatie. Die heb ik al gedownload. Ik ga ‘m binnenkort lezen en doe nog verslag.