Deze week is de beta-versie van ‘Werken bij Merken’ online gegaan. Omdat alles met Merk en Werken in dezelfde regel mijn aandacht heeft, heb ik er eens naar gekeken. 

Ik vind de introductie ronkend, ze roepen moderne dingen. ‘Waar employer branding en personal branding elkaar ontmoeten’. Dat zijn wel twee belangrijke verschijnselen van dit moment. Ik weet zeker dat ze daarmee de eerste aandacht van vooral werkgevers trekken.

Als je kijkt wie erachter zitten, kom je de naam Eric Bremer tegen. Dat is een interessante naam in de arbeidsmarktcommunicatie. Ooit een van de oprichters van Job Company, altijd een aanwezige persoon, slimme ondernemer ook. Zat ook achter een van de grote vacaturebanken, ik dacht Totaljobs.

Daar zie ik trouwens het logische verband. Ik vind Werkenbijmerken een volgende stap van een online vacaturebank. Daar is heel lang een strijd gaande geweest wie de meeste vacatures had. Maar alle vacaturebanken merkten voor de crisis dat de schaarse doelgroep steeds minder op vacatures ging zoeken, en als hij/zij dat al deed ging dat steeds vaker via Google. De online jobboards moesten dus wat.
Ik zie dit als een beweging van een vacaturebank richting de iets latentere zoeker.

Denk ik dat dit een succes wordt?
Vanuit uitgeversperspectief zou het zomaar kunnen. Want ik vind het de eerste serieuze online poging om een positie in te nemen die vroeger het Intermediair Jaarboek innam. Een totaaloverzicht waarin interessante werkgevers zich positioneren. Met op termijn mogelijkheden om je presentatie te ondersteunen via video etc.
Dit zou typisch zo’n uitgave kunnen worden waar veel opdrachtgevers vinden dat ze niet in mogen ontbreken. Daarom denk ik dat we dit best vaak tegen gaan komen bij opdrachtgevers.

Maar het oude Intermediair Jaarboek vormt ook de aanleiding van mijn grote twijfel vanuit het perspectief van de werkzoeker. Het Intermediair Jaarboek was vooral nuttig als werkzoekende in tijden dat het moeilijk was om aan een baan te komen. Dan nam je de moeite om verschillende bedrijven te bekijken en te solliciteren.

Als de crisis straks een keer voorbij is, hebben we volgens mij vrij snel weer een schaarse arbeidsmarkt. Dat betekent weinig actieve zoekers.
En latente zoekers gaan niet de moeite nemen om een heel profiel aan te maken op Werkenbijmerken.

Bovendien vind ik de presentaties van de verschillende bedrijven op werkenbijmerken ontzettende eenheidsworst, zoals het vroeger in het Intermediair Jaarboek ook trouwens. En ik vind het heel vreemd dat deze site voor mij selecteert welke merken het best bij mij passen. Dat wil ik toch zelf bepalen?

Mijn conclusie: slimme move vooruit vanuit uitgeversperspectief. Maar ik geloof er niet in dat dit aansluit bij een behoefte van de uiteindelijke doelgroep werkzoekenden.

Marcel van der Quast