Berichttags ‘social media’

AMC = conversation starter

maandag 3 mei 2010

1000-conversation-starters

Social media zijn erg belangrijk. In het normale leven, en dus ook in arbeidsmarktcommunicatie. Veel organisaties zijn daarom bezig met een social media strategie.
Als je op dit onderwerp gaat googlen, kom je veel verschillende meningen tegen. Maar de te volgen stappen in een social media strategie komen redelijk overeen. Je kunt ze grofweg als volgt benoemen:

  1. Luisteren wat er over je wordt gezegd in social media
  2. Meedoen aan de conversatie
  3. Meten wat de resultaten zijn

In fase 2 heb je heel veel mogelijkheden om onderdeel te worden van de conversatie. Daarover zouden we een aantal blogs vol kunnen schrijven. Maar ik focus me in dit bericht op stap 1: Luisteren wat er online over je wordt gezegd. Dat valt voor werkgevers vaak erg tegen.

Als je eerlijk bent is werken bij een organisatie geen onderwerp dat heel breed wordt besproken.
Alleen voor hele grote werkgevers zoals de krijgsmachtdelen zal je veel kunnen vinden.
Maar voor een werkgever als KPMG valt het bijvoorbeeld al heel erg tegen.
(het kan ook zijn dat ik niet goed zoek, dan hoor ik het ook heel graag)

Betekent dit dat social media voor arbeidsmarktcommunicatie minder mogelijkheden bieden? Nee, juist niet. Je moet je alleen realiseren dat je het gesprek over een werkgever zelf op gang moet brengen. En daar een belangrijke doelstelling van maken voor je arbeidsmarktcommunicatie.

Mooi voorbeeld is natuurlijk Deloitte. De doelstelling van de wervingssite van Deloitte is dat het de meest vooruitstrevende wervingssite van Nederland is en blijft. En dat moet doorstralen op het merk Deloitte. Daarom was het heel logisch dat Deloitte (volgens mij) de eerste werkgever was met een iPhone-app.
Maar kijk ook eens naar Gaaan van KPMG. Daar wordt op een andere manier voer voor conversatie gegeven. 6 bloggers die communiceren over hun werk bij KPMG. Of de kanjers van het WKZ.  Alledrie zijn het manieren om ervoor te zorgen dat de doelgroep het over je gaat hebben.

Daarmee leg je de basis voor een social media aanpak. Dit betekent een heel andere aanpak van employer branding dan de grote thematische campagnes. Soms zul je die ook nog nodig hebben, maar zelfs daarbij moet het uitgangspunt zijn dat je een gesprek op gang brengt.

Dit bericht is ook verschenen op RecTec.
Ik schrijf daar (ongeveer) maandelijks een bericht. Ik belicht daar steeds een ander aspect van arbeidsmarktcommunicatie. Eerdere artikelen zijn:

AMC = Besproken worden

AMC = Storytelling

AMC = Gevoel

Mooie inhaakbranding

dinsdag 20 april 2010

lonely-planet

Ik kwam een mooie actie tegen. Geen arbeidsmarktcommunicatie, maar wel een mooi voorbeeld van moderne communicatie.
In verband met de vele gestrande reizigers op Europese vliegvelden, heeft Lonely Planet tijdelijk 13 iPhone-stadsgidsen gratis in de aanbieding.  Zoals een Lonely Planet medewerker op een forum zegt: ‘If you’re having an unexpected holiday in Europe, hope these help!’

Natuurlijk een mooi gebaar van de uitgever naar alle gestrande reizigers. Maar het is meer.
Je moet eens op deze pagina van Blogpulse kijken hoeveel er ineens online over Lonely Planet wordt gesproken.
Als modern merk moet je ‘part of the conversation’ worden. Dit vind ik een mooi voorbeeld hoe je dat kan realiseren.

Meer info en voor iPhoners de downloadlinks hier.

Buzzen over je baan

vrijdag 12 maart 2010

scherpe-blik-pakketHoe groot is de kans dat je jouw werkgever aan iemand anders aanbeveelt? En waarom zou je dat doen? In mijn vorige baan bij Buzzer heb ik me veel bezig gehouden met de psychologie achter het aanbevelen van producten en diensten. Waarom doen mensen dat? Inmiddels is daar veel onderzoek naar gedaan. De conclusies gaan vooral over status en anderen helpen.

Als het gaat om werving blijf ik me afvragen in hoeverre je theorie van het buzzen ook op een baan kunt loslaten. Zijn de twee genoemde drijfveren ook genoeg om werknemers actief te laten zoeken naar potentials? Het antwoord op deze vraag kent vele aspecten, die ik niet allemaal in één blogje kan behandelen. Daarom nu een eerste in een serie over het buzzen van een baan: matchmaking.

Eén van de interessante aspecten aan word-of-mouth is dat je boodschap vanzelf naar de juiste persoon gaat. Niet naar zoveel mogelijk mensen, maar naar zoveel mogelijk mensen voor wie de boodschap relevant is. Tuurlijk, je praat ook vaak over nieuwe producten tegen mensen in de omgeving die daar helemaal geen boodschap aan hebben (niet iedereen wil persé horen over die flitsende auto, dat blitse jurkje; laat staan het daarna gaan kopen). In dat geval heeft dat gepraat voornamelijk een sociale functie. Maar, over het algemeen zul je je enthousiasme over een product of dienst toch voornamelijk delen met mensen die er ook in geïnteresseerd zijn. Dat geeft namelijk veel meer voldoening.

Voorwaarde is dan wel dat je weet wat je moet vertellen en tegen wie. Het valt mij vaak op dat mensen ontzettend gepassioneerd zijn over hun eigen werk en de club waar ze dat voor doen. Niet zo gek, want hoe kom je anders de dag door. Dat enthousiasme is dus gekleurd. Omwille van je eigen motivatie (in de vergelijking met marketing doet dit fenomeen je denken aan cognitieve dissonantie). Maar goed, tegelijkertijd valt mij ook vaak op dat werknemers niet zo goed op hun netvlies hebben welk soort nieuwe mensen de organisatie eigenlijk nodig heeft. En, nog veel moeilijker (zeker als die potentiële kandidaten een heel ander vakgebied bekleden) om dan uit te leggen waarom ze vooral voor jouw organisatie moeten kiezen. Veel verder dan generieke kenmerken als “het is hier zo’n prettige werksfeer” en “je krijgt hier veel kansen” komen de meesten mensen die ik interview vaak niet.

Het is daarom heel belangrijk om goed na te denken over de wervingskracht van je eigen mensen. En vooral, wat hebben zij nodig om tegen de juiste mensen het juiste verhaal te vertellen. Bedenk: hoe wordt het leuk om op een verjaardag een enthousiast verhaal te vertellen? Naast pure informatie en instructie komt er vaak ook creativiteit bij kijken om medewerkers tastbare ‘conversation starters’ te geven. Een voorbeeld was de kit die wij ooit voor de Dienst Justitiële Inrichtingen maakten. Een soort spel, een testje, dat werknemers onder hun kennissenkring konden uitzetten. Afbeeldingen met situaties uit het gevangeniswezen met de vraag: wat zie je hier? Een test of je wel of geen Scherpe Blik hebt - het thema van de campagne. Ontzettend leuk en tegelijkertijd ook functioneel, selecterend zelfs. Vind je dit soort uitdagingen leuk? Dan is werken als bewaker/pedagogisch medewerker misschien óók iets voor jou.

Je helpt op die manier je eigen mensen om de kern van het werk over te dragen en ook nog eens om ze na te laten denken voor wie dit soort werk nu eigenlijk wat zou kunnen zijn. Dit was een relatief eenvoudig voorbeeld. Maar ook als je ervaren techneuten of financials zoekt, kun je een dergelijk mechanisme uitzetten waarbij je eigen mensen hun kennissen uitdagen een bepaald probleem op te lossen. Misschien presenteer je dit vraagstuk door middel van een serious game of een online wedstrijd via communities.

Laat je de ‘tools’ die je bedenkt ook nog eens aansluiten op een massamediaal campagnethema, dan heb je de winst van herkenbaarheid. Wat het nog leuker en makkelijker maakt voor werknemers om over het onderwerp te beginnen (”weet je wel, die campagne die we nu hebben over…”).

Voorwaarde is wel dat iedereen doordrongen is van wie er gezocht wordt. Maar dat is gewoon een kwestie van je ambities delen met je werknemers.

AMC = besproken worden

vrijdag 26 februari 2010

(Ik ga aan het eind van dit artikel verwijzen naar een hilarisch filmpje. Dus lees vooral door. Maar ik moet eerst een inleiding geven.)

Doel van arbeidsmarktcommunicatie is om in beeld te komen bij je doelgroepen. Dat kan op vele verschillende manieren.
Een ervan is het organiseren van opvallende straatacties. Hiermee bereik je een kleine groep mensen. Maar PR kan voor extra bereik zorgen en Social Media moeten ervoor gaan zorgen dat mensen erover gaan praten in hun netwerk. Dat mag online, maar natuurlijk ook offline in social media als de kroeg of de vriendenkring.

Vorig jaar hadden we bijvoorbeeld de Gala-avond van de DKDB en het uitdelen van gouden horloges aan treinreizigers door REAAL Verzekeringen.
Geen AMC, maar een van de beste  voorbeelden van de laatste tijd is de T-Mobile Dance in Liverpool Street Station. Goed georganiseerd, zag er geweldig uit, is onvoorstelbaar vaak bekeken. Past helemaal bij de regel ‘Life’s for sharing’. Een prachtcase.

Maar het is een dun lijntje waar je over loopt. Want bij dergelijke events geldt: ‘net niet helemaal goed is helemaal fout’.

Kijk namelijk ook maar eens naar onderstaand filmpje. Een poging tot een flashmob voor Dr. Pepper op de New York Stock Exchange. Het doet pijn aan je tanden hoe dit doodslaat.

Is het dan alleen maar leuk om naar een mislukking te kijken? Nou, dat vraag ik me af. Dit filmpje houdt mij namelijk nog steeds bezig. Eerst moest ik hardop lachen. En ik ging hem ook gelijk doorsturen naar mijn vrienden. Kortom, precies wat Dr. Pepper zou willen. Dus qua communicatiewerking is dit eigenlijk een prima voorbeeld. Misschien is dit wel een briljante actie van Dr. Pepper om bij heel veel mensen onder de aandacht te komen. Maar dit kan toch niet goed zijn voor het imago van Dr. Pepper?  Ik ben in verwarring.  Wie helpt mij?

(Dit artikel is ook verschenen op RecTec)

Interactieve documentaire

vrijdag 22 januari 2010

waarisgary
Mooie aanvulling op het stuk van gisteren. Hoe vertel je een goed verhaal. Een moderne versie van een documentaire uit België. Where is Gary?

Het verhaal is als volgt: 2 Jaar geleden werd Jean-Baptiste Dumont in Brussel-Centraal aangesproken door een zekere ‘Gary Wilson‘, een Schot die zogezegd al z’n geld kwijt is, en €88 nodig heeft voor een nieuw treinticket naar Noorwegen, waar zijn (imaginaire?) vrouw op hem zit te wachten. De sympathieke Jean-Baptiste wordt heel subtiel bewerkt door Gary en geeft hem uiteindelijk 100€  (om nog iets te kunnen eten en drinken in de trein). Gary belooft uiteraard om het geld terug te storten, en schrijft z’n naam en adres op.

Thuisgekomen Googelt JB de Gary in kwestie, en ontdekt dat het internet vol staat met “Gary Wilson-Flood  is a liar!” - blijkt dat onze vriend Gary er een fulltime job van heeft gemaakt om in heel Europa 88 euro-tjes af te troggelen bij nietsvermoedende goedzakken.

JB is zo gefacineerd door de werkwijze dat hij documentaire-gewijs 10 weken lang op zoek gaat naar Gary. Hij roept hierin de hulp in van het publiek, en maakt daarbij gebruik van Facebook. Het resultaat is “Where is Gary“. Bekijk hieronder de trailer.

Er zijn inmiddels 11 filmpjes gemaakt, en de laatst bekende verblijfplaats van Gary is Schiphol. Ik vroeg me gelijk af welk merk hierachter zou zitten, en wanneer de aap uit de mouw zou komen. Ik heb het tot nu toe nog niet kunnen ontdekken, het lijkt een echte docu te zijn.

Digitale zelfmoord

donderdag 14 januari 2010

suicide

Unfrienden is zooo 2009. Je kunt nu ook in totaliteit korte metten maken met al je persoonlijke gegevens op één of meerdere sociale netwerken. Pleeg digitale zelfmoord via http://suicidemachine.org/

De bedoeling van de site is om je te helpen je digitale sporen te wissen als je dat wilt:

“by removing your contact details and friend connections one-by-one, your data is being cached out from their backup servers. This can happen after days, weeks, months or even years.”

Let op, dit is niet ineens De Trend van 2010, maar juist een tegentrend tegen de almaar groter groeiende behoefde om te verbinden en delen.

Ik denk zelf dat het een teken is dat het gebruik van social media langzaamaan in een volwassen fase komt, waarbij mensen meer bewust omgaan met keuzes over wat wel en niet te delen op het www. Ze zijn kritischer op welke middelen ze kiezen om te verbinden en te delen. En zullen selectiever omgaan met het aantal verschillende tools dat ze daarvoor gebruiken.

Voor merken wordt het daarom nog belangrijker om te weten wat je doelgroep online doet en waarom. Je moet zoveel mogelijk aansluiten bij de criteria van wat wel en niet toegevoegde waarde is, anders is het weggegooid geld. De tijd van het experimenteren gaat zo misschien wel langzaamaan voorbij…

Saillant detail: Facebook heeft de site nu van hun server geweerd helaas… Facebook doet vreemde dingen de laatste tijd.

Bron: www.psfk.com